Dzieła Rebrandta
Lekcją anatomii doktora Tulpa Rembrandt zyskał sławę. Ten zbiorowy portret wykonany został na zamówienie. Trzymając się raczej utartych konwencji, artysta sportretował zebranych lekarzy rzeczowo, obiektywnie, starając się o jak najkorzystniejsze ustawienie każdej postaci. Świetnie wydobyte są różnice między ciałami żywymi i martwym, śmiały układ kompozycyjny -po przekątnej, w ujęciu nieco od dołu, silne kontrasty walorowe, dzięki którym wyraźnie rysuje się zagadnienie światła. Autoportret z Saskią odzwierciedla najradośniejszy okres w życiu i twórczości Rembrandta. Atmosfera radości życia, miłości, satysfakcja z materialnego stanu posiadania uderza tu bardzo silnie. Centralną grupę stanowią postacie artysty i jego żony. Cała uwaga widza skupia się zwłaszcza na postaci Saskii, znajdującej się dokładnie w środku kompozycji, a następnie artysta prowadzi nasz wzrok poprzez najsilniej wydobyte światłem przedmioty: pióro na kapeluszu, dłoń unoszącą szklankę z winem, rękojeść broni. Tworzy się zamknięty krąg stwarzający nastrój intymności. Tonacja jest czysta, zielonawozłocista, faktura drobna i żywa. Z tego okresu pochodzą też inne, jawne lub ukryte portrety Saskii, jak: Saskia jako Flora, Danae.